Skip to main content

Posts

Entrepreneurship And Career Summit

  Today i  went to a seminar. It was a whole day event and about entrepreneurship and career. And also one of the best part is, there are teas, coffees and all other drinks and foods for free. I mean i could eat unlimited cake and drink coffee for free whole day. When i wrote, it looks funny but it really meant a lot for a student.    But in this time, i realised something. I love seminars and there was my favorite staff at the same time in the same place but still i couldn't enjoy enough. It was nice but i was a little bit bored. Because there is noone that i can share all these things in that place; my friends didn't came to that event. They are not interested in seminars and i was all alone today.  Mostly i talked and wrote in my articles about how much i love my freedom and being alone. But in reality that i saw and lived today, being lonely was terrible. The point is, it is not important whether become how awesome event, if th...

Kafede Bulduğum Huzur

  O kadar koşuşturmalı geçiyor ki günlerimiz, insan bazen kendine hiç vakit ayıramadan haftalar geçmiş oluyor. Aslında en önemli şeyi atlıyoruz, daha önemli gördüklerimiz uğruna. Hayatımız ne kadar hareketli, günlerimiz ne kadar yoğun olursa olsun, arada bir de dönüp kendine zaman ayırması, kendini dinlemesi gerekiyormuş insanın. Uzun süredir meğer özlemini çekiyormuşum bunun, bugün gerçekleştirince farkına vardım.   Bir güzide kafede iki saat boyunca oturup, dergimi okuyup en sevdiğim kahveyi içmek nasip oldu bugün. Hayatın hengamesinde kaybettiğim huzuru ve sakinliği o kafede tüm hücrelerimle yeniden hissettim. İnsanın yaşamın tüm o koşuşturmaları arasında gerçekten sessizliğe ne kadar ihtiyacı olduğunu anladım. Brüç Kafe'nin de bunda büyük payı var tabi ki. Normal kafedeki   garsonlar gibi beş dakikada bir gelip bir isteğimizin olup olmadığını sormadılar, gelip kendilerini tanıttılar ve bir şeye ihtiyacımız olursa sadece seslenmemizin yeteceğini...

About Life

  I am tired of all these things. These falsehood and jealousy in relationships, all these staff we did but actually we do not want to do, and all struggle that we had to living...   I am really sick of all these things. And also these tihngs are ageing me, i feel. In fact these bad things are ageing all the people. This is not the life i wanted to live. Yes i m supposed to be thankful cause i am healthy and have a family and have a great department in university. And yes i am glad for having these things. But still i am feeling that i am not belong to this life. I am thinking like this that's why i am not feeling   like i am free in my life. We are all dependent something during our whole life. We are dependent on people, places, properties and of course money. I don't wanna depent all these things. Cause i am not the person who is happy with dependency. I am the person who love her freedom more than everthing.   And so all this dependent thing i...

Yakınlık ve Uzaklık

 Hep bir aradaymış gibi görünüyoruz ama aslında hepimiz kendi başımızayız ve yalnızız bu dünyada. İnsan tek doğar. Tek yaşar ve tek ölür. Etrafındaki insanlar sadece onun dünya üzerindeki bu yolculuğuna eşlik ederler. Hiçbiri kalıcı olmadığı gibi sahici de değildir aslında.   Kimi zaman yakınındaki uzağın, uzağındaki yakınındır hayatta, diyor yazar. (M. Ulusoy) Yakınlık ve uzaklık kavramları ne mekana bağlıdır, ne de dışarıdan göründüğü gibidir çoğu zaman. Yakın olduğunuzu düşündükleriniz uzağınız, uzak olduğunu düşündükleriniz de yakınınız oluvermiştir de haberiniz olmamıştır.  Hayat güzeldir ama. Her şeye rağmen güzeldir. Yakın olup da uzak duran insanlara rağmen de güzeldir. Ufacık problemleri büyütüp dev gibi yapan insanlara rağmen de güzeldir. Herkesin yaptığı kendini ilgilendirir çünkü. Küçük meseleleri dert eden kimseler, hayatı kendileri için zindana çevirirler, başkaları için değil.  Zaten bu yüzden, yani herkes dilediğini yapıp etmekte...

Yirmilerinde Yaşlanmak

 Dolmuştaki muhabbetten hiçbir zaman kaçamazsınız. Kapalı bir yer. Orada bir şekilde bulunmak zorundasınız. Ve kulaklıkla müzik dinleme imkanınız da yoksa,  eli mahkum dinlersiniz bütün o konuşmaları. Hayat üzerine bakış açıları, siyasi görüşler, eleştirmek için her şeyi eleştirenler ve “karanlığa küfredeceğine bir mum da sen yak”cılar… Her  türden insan vardır böyle yerlerde. Normalde dolmuşla yolculuk yaparken, kulaklık takıp izole olmayı severim tüm o konuşmalardan. Ama bu gün her nedense dinlemek istedim ve kendimce güzel şeyler de çıkardım.  Kahramanlarımız üniversite öğrencisi bir kız ve bir erkek. Anladığım kadarıyla kız, okuduğu asıl bölümün yanında, ilgi duyduğu başka bir alanda bir bölüm okuyor açık öğretimden. Ve derslere hiç çalışmadığını, zaten zevk için okuduğunu, bu yüzden de kendisine sıkıntı yapmadığını söylüyor. Buradan itibaren konuşmayı (aklımda kaldığı kadarıyla) yazıyorum. -Zevk için yaptığın bir şeyi eziyet haline dönüştürmeyeceksin. ...

Tok Açın Halinden Ne Anlar?

  Ana caddedeki yolun kenarında, karşıdaki marketin bıraktığı çöpleri karıştıran insanlar gördüm bugün. Bir anne, bir baba ve bir de küçük çocuk...     Ben neden şanslıyım da, hava almak için çıktığım pencereden onları izliyorum; veya onlar neden şanssız da hava karardıktan sonra yiyecek bir şeyler bulmak umuduyla çöp poşetlerini teker teker yoklayıp içinde bir şey var mı diye bakıyorlar, bilmiyorum. Tam o anda akşam yemeğini fazla kaçırdığım için karnımdaki ağrıyı hatırladım. Gerçekten de o yemeyi yiyebilmek için ne yaptığımı hatırlamıyorum. Çünkü bir şey yapmadım.   Bizler çatlayana kadar yemek yiyip sonrasında sindirmek için soda içiyoruz. Ama bazı insanlar ailecek çöp poşetlerini karıştırmak zorundalar akşam yemeklerini yiyebilmek için.Bu dünyadaki hiçbir şeyin adil olmadığını biliyorum. Ama yine de bu, olanları kabullenebildiğim anlamına gelmiyor ve içimin acımasına da engel olmuyor.  Peki dilencilere para vermek mi çözüm diy...

İnsan Kendi Engelini Kendisi Yaratır

 Engel diye bir şey yoktur bu dünyada. Her insan kendi engelini kendisi yaratır aslında. Hepsi insanın kendi beyninde inşa ettiği duvarlar ve sınırlardan ibarettir. İnsana engel tek bir şey varsa, o da beynidir.   Beynimiz nasıl isteyince harika işler çıkartabiliyorsa, istemeyince de –daha doğrusu biz onu istemediğimize inandırdığımızda da- hiçbir iş yapamaz hale geliyor. Olay sadece istemekten ibarettir çoğu zaman. Ee istiyorum istiyorum olmuyor diyenler için ekleyeyim; herhangi bir çaba göstermeden salt istemek, ne yazık ki hiçbir sonuç vermiyor. Her ne kadar işin kilit noktası istemekse de; azim, çaba ve harekete geçme faktörleri olmadıktan sonra tek başına isteme eylemi pek de bir anlam ifade etmiyor.    Bu noktada insanın kendisine dönüp şu soruyu sorması gerekiyor; ben bu hayattan ne istiyorum? Çok klişe ve basit bir soru belki ama hayat da basit şeylerde gizli çoğu zaman. Bu hayattan tam olarak istediğimiz şeyi belirledikten sonra yapılması gereken...

Kendin Olmak

  Ne garip bir zamanda ya şı yoruz. Kendimizi birilerine ispatlama ihtiyac ı sarm ış dört bir yan ı m ı z ı . Ve bu yüzden hiç olmad ığı m ı z karakterlere bürünüyoruz ba ş kalar ı n ı n yan ı nda. Hiç olmad ığı m ı z ki ş ileri oynay ı p hiç gülmedi ğ imiz kadar çok gülüyoruz, en sahtesinden.  İnsanl ı k olarak en usta tiyatroculara ta ş ç ı kart ı r ı z ş u zamanda yapt ı klar ı m ı zla. Sevilmeme ve takdir edilmeme korkusundan m ı d ı r, yoksa etraf ı nda bulunan insanlar gibi davranmay ı nca d ış lanacağ ı endi ş esinden midir bilinmez. Ama o kadar samimiyetsiz davran ış la dolu ki etraf, rahats ı z olmamak elde de ğ il.   Mevlana'n ı n çok sevdi ğ im bir sözü var. Ve san ı r ı m bu sözü bilmeyen insan da yok. "Ya oldu ğ un gibi görün, ya da göründü ğ ün gibi ol." Bu söz asl ı nda benim bütün yaz ı da aç ı klamaya çal ış t ığı m ş eyi, tek cümlede özetliyor. Gerçekten de günümüzün korkusu be ğ enilmeme, günümüzün hastal ığı ise gösteri ş yapma ve old...

İnsan Plan Yapmış Kader Gülümsemiş

   İ nsano ğ lu hayalperest. Hep hayaller kurar ı z. Çok hayaller kurar ı z. Ya ş ayaca ğı m ı z ı n garantisi varm ış gibi otuz y ı l sonras ı n ı hayal ederiz. Bu normal bir  ş ey. Hayali olmadan ya ş ayamaz çünkü insan. Bunda bir s ı k ı nt ı yok. Ama as ı l s ı k ı nt ı , o kurdu ğ umuz hayali ince ince planlamaya kalk ı nca ortaya çıkıyor.   Hayatımızı tamamen istediğimiz yönde götürebilirmişiz gibi, her şeyi düşünüp her detayı planlıyoruz. Sonra öyle inanıyoruz ki yaptığımız o plana, ondan başka türlü olmasının imkanı yok! Kesinlikle öyle olacak, başka çıkar yolu yok. Hayatın, bizim planlarımız doğrultusunda gitmediği ve onu yönlendiremediğimiz acı gerçeğiyle karşılaşıyoruz sonunda. Sanki her aksilik, bu da olmaz dediğimiz her terslik; pozisyonunu almış, harekete geçmek için bizi bekliyor. Ve sen ne kadar sonuca odaklanırsan odaklan, o hiç hesap etmediğin aksilik, seni başka sonuca gitmeye zorluyor.   Sanırım yıllarca hayatın hep bize hizmet ede...

Önyargı

  Elimdeki büyük market arabas ı n ı a ğı r a ğı r itiyorum reyonlar ı n aras ı ndan. Günlerden cumartesi. Ve markette bir hareketlilik var. Küçükken tatmaya bay ı ld ığı m, ş imdilerde ise pek ilgilenmedi ğ im, yiyecek tan ı t ı m stantlar ı açm ış lar her yere.  Yan ı ndan geçmekte oldu ğ um stand ı n sahibi ş algam suyu tan ı t ı m ı yap ı yor. Küçük plastik bardaklara doldurdu ğ u bu k ı rm ı z ı içecek ve mü ş teri çekmek amac ı yla yüzüne tak ı nd ığı gülümsemesiyle beni stanttaki ş algamlardan birini denemeye davet ediyor. "Te ş ekkür ederim, ş algam sevmiyorum" diyorum. Sonra beni dü ş ünmeye ve bu sat ı rlar ı yazmaya iten o cümleyi söylüyor: "Ne kadar önyarg ı l ı s ı n ı z!"  Sat ış yapma amac ı yla m ı söyledi yoksa o iki dakika içinde karakter analizimi mi yapt ı bilemiyorum. Ama oradan uzakla şı rken bir sonuca varmam ı sa ğ lam ış t ı söyledikleri. Evet, san ı r ı m önyarg ı l ı yd ı m.  Daha birkaç gün önce ve bundan birkaç ay ön...

O Captain My Captain

    Sometimes you watch a movie and regret that you didn’t watch it before. And you say to yourself “why didn’t i watch it before, where were i?”. That movie just suits this sentence. And i was really regret because i have just watched it yet. That is “Dead Poets Society”.   “O captain my captain. Who knows where that comes from? Anybody? Not a clue? It is from a poem by Walt Whitman abour Mr. Abraham Lincoln. Now in this class you can either call me Mr. Keating or if you’re slightly more daring, O Captain, My Captain.”   These are words from Mr. Keating and probably “o captain my captain” is the famous replic of the movie. Let me explain that how did i decided to watch this movie. A few weeks ago i learned from news that a famous actor Robin Williams has died. And the people were talking about one of his famous movie “Dead Poets Society”. And after i learned this, one of my friend, who is a nice friend* by the way, has told me; “Did you watch dea...

Difficult Lives

   Sometimes i think, where is my life going? What kind of things are waiting for me during my whole life?   I mean, we are doing something all the time for working, for enjoying and certainly for living. But still i am thinking, what is the next one? Yes, i have tried my life get better   and so what?   Every person has a purpose to reach. Everyone has a dream to make it real. But still, people can’t stand without thinking. What will be happen when i reach my goals? Is there will be a new goal to reach? Will my all life go like this way?   Yes, that is the fact, we have to study first and then work for have a better life. But after some years, all this struggle is becoming to you meanless. For example, when you are in highschool, you dream a nice university. When you are in university, you dream a good job for you. When you find a job, maybe you dream a better job or being retired earlier and get a lot money without working.   This...

Boş Zamanlar

  Boşa geçen zamanlarımı ileride arayacağımı düşünüp üzülürüm bazen. Ama insanoğlu böyle değil midir zaten? Bir şeyi yapmaz yapmaz, tam yumurta kapıya dayandığında yapar.   Boş zamanlarımızın, bir meşguliyetimizin olmadığı zamanların, hiç ama hiç kıymetini bilmeyiz. Hâlbuki hayallerimiz vardır. Bizi o hayallere ulaştıracak planlar yaparız. Ve o planları uygulayabilelim diye bir sürü zaman verilmiştir bize. Ama biz genellikle o zamanları aylaklıkla geçiririz. Sonra da artık boş zamanımızın olmadığı günlere geldiğimizde, boşa geçen o kadar zamana hayıflanıp dururuz. Her ne planladıysak gelecek için, bunlar bugünlerde yapılmalı ki; yarınlarda pişmanlık duyulmasın. Yoksa yarın geriye dönüp baktığımızda elimizde boşa geçirilen koca bir ömürden başka bir şey kalmaz.   Hiçbir şey ertelemeye gelmez. Hele hayat hiç hiç ertelemeye gelmez. Her saniye birilerinin ve da ettiği bu dünyada boşa geçen ve lüzumsuzca çarçur edilen zamanın, insanın kendisine karşı yapıp ya...

Les Choristes

  Les choristes, diğer bir adıyla Koro, 2004 yılı Fransız yapımı bir filmdir. Kötü yönetilen bir okulda yatılı kalan öğrenciler ve onların öğrenci mümessili Clement Mathieu’nin oluşturduğu bir koroyu konu alır. Müzikle ilgisi olan-olmayan herkese 130 dakikalık bir keyif yaşatacak türden bir eserdir.   Ünlü bir film olup olmadığını veya ödül alıp almadığını bilmiyorum. Açıkçası hiç araştırmadım. Çok da mühim değil bence. Ama beni çok etkileyen bir film olduğu kesin. B ugün beşinci kez izledim. Asla bıkmam dediğim filmlerin başında yer alıyor. Her izleyişimde beni geçmişe götürüyor. Eski zamanları hatırlayıp duygulandığım sahneler oluyor.   Eski zamanlar derken, ortaokuldayken okulun korosunda olduğum günleri kastediyorum. Belki 3 yıl gibi kısa bir zaman dilimiydi müzikle olan uğraşım, ama çok güzel zamanlar olduğunu söyleyebilirim.   Herhangi bir müzik eğitimi almamış olmama ve bir müzik aleti çalamıyor olmama rağmen, müzik benim içi...

Kağıt Para

*okuyucuya not: iki aya yakın bir süredir yazı yazmıyordum. bu yazım, deneme türünde değil hikaye türündedir.   Garsona doğru eliyle “bir kahve daha getirir misiniz” diye işaret yaptı. Gittiği her yere en az yarım saat erken gittiği için böyle hep beklemek zorunda kalıyordu. Fazla dakik oluşu yüzünden arkadaşları gelmeden en az iki fincan kahve içmiş oluyordu her defasında. Garson kahve fincanını masaya bırakırken yanında yiyecek bir şey isteyip istemediğini sordu. Kafasını iki yana salladı ve garson masadan ayrılırken o derinlere daldı.     Son yıllarda yaşadıklarını düşündü. Eskiden hayat dolu ve çok mutlu bir insanken şu son birkaç yıl niçin yaşadığını düşünüp durur olmuştu. Hayatı artık ona o kadar manasız geliyordu ki! İnsanlar çok bencildi. Onlardan bıkmıştı. Yaşanılan her şey anlamını kaybetmiş gibiydi. Eskiden zevk alarak yaptığı pek çok şey şimdi sadece tamamlanması zorunlu birer ritüele dönüşmüştü. Arkadaşlarını eskisi gibi arayıp sormaz olmuştu. O...