Herkes Kendi Hayatını Şekillendirir

    Hayatımızın merkezinde başka insanlar olduğu sürece onların üzüntüleri ya da moral bozuklukları, bizim üzüntülerimiz ve moral bozukluklarımız haline gelir. Ama eğer hayatımızın merkezine kendimizi oturtursak bizi sadece kendi dertlerimiz üzer.

    Başkasının surat asmasının ya da kaprisinin bizi üzmesine izin vermeyecek kadar güçlü karakterli olmalıyız. Yoksa ona üzül buna üzül derken kendimizin ya da yakınlarımızın olmayan bir sürü dert yüzünden  mutsuz bir hayat sürmeye mahkum ederiz kendimizi.

   Etrafımızda her şey iyi gitmeyebilir. Hatta hiçbir şey de iyi gitmeyebilir. Kimse bize mükemmel bir hayat garantisi vermedi sonuçta. Etrafımızı değiştiremeyiz belki. Ama kendimizi değiştirerek etraftan etkilenme katsayımızı sıfıra indirebiliriz.

   Başkalarının mutsuz ya da başarısız olması bizim bahanemiz olmamalı. Bu sadece kendimizi kandırmaktır çünkü.

   Okuduğum bir kitapta şöyle bir hikaye vardı. Ünlü bir iş adamı, sahibi olduğu mağazalarından birini gezerken yardım bekleyen bir müşteri görür. Ancak tezgahtarlardan hiçbirisi onunla ilgilenmemekte, kendi aralarında konuşup gülüşmektedirler. Adam hiçbir şey söylemeden tezgahın arkasına geçer, satışı yapar ve çıkar gider. Ona neden hiç öfkelenmediğini soranlara ise şöyle bir cevap verir;  insanları azarlamanın akılsızca bir davranış olduğunu otuz yıl önce öğrendim. Kendi sınırlarımı aşmakla öyle meşgulüm ki, Tanrı neden insanlara eşit akıl dağıtmamış diye üzülecek vaktim yok.

   Bu hikayeyi ben mükemmelim de insanlar akılsız anlamında yazmadım. Burada vurgulamak istediğim, insanlar mutsuz olabilirler. Sürekli depresyonda, hayatı kendisine sürekli zehir eder halde bir yaşam sürebilirler. Ya da kendisinden beklenen işleri iyi yapmayabilirler. Ama bu durum, bizim mutsuzluk sebebimiz ya da işimizi kötü yapma sebebimiz olmamalıdır.

  Bernand Shaw'ın dediği gibi; ''İnsanlar kendi kişiliklerinin suçunu hayat şartlarında buluyorlar. Ben şartlara inanmam. Bu dünyadan istediklerini alan insanlar, ayağa kalkıp istedikleri şartları arayan ve bulamadıklarında da onları yaratanlardır.

  Herkes kendi hayatını şekillendirir. Ama iyi, ama kötü. Eğer bir insan olaylara hep kötü tarafından bakıyorsa bu onun seçimidir. Kendini buna adamış bir insan için yapılabilecek bir şey yoktur. Ama onun mutsuzluğunun bize de sirayet etmesini önlemek için yapabileceğimiz şeyler vardır.